Ik zal ongeveer 10 jaar oud geweest zijn in 1956 toen ik met mijn
ouders en zusjes regelmatig met de Blauwe Tram op en neer ging van
Amsterdam-Sloterdijk naar de Tempelierstraat in Haarlem waar mijn oma
woonde in de Wolstraat.
Kaartjes voor de rit kocht je bij de conducteur tijdens de rit. Nu had de conducteur de gewoonte om tijdens het rijden van de ene wagon naar de andere over te stappen, buitenom, van treeplank naar treeplank. Het waren immers open balkons en deuren. Nu was de snelheid van de Budapester ook niet zo hoog, zodat het redelijk eenvoudig was. Eens echter heb ik meegemaakt dat de conducteur zijn evenwicht verloor of misstapte en hij van de tram viel, waarbij zijn tas met geld openvloog en het merendeel van zijn geld in het water van de Haarlemmertrekvaart terecht kwam. Het papiergeld bleef gelukkig drijven maar zijn muntgeld lag op de bodem van de vaart...
De passagiers trokken natuurlijk meteen aan de noodrem, waarna diverse mensen hielpen het papiergeld uit het water te vissen en natuurlijk de conducteur te helpen. Al met al was dat een van de langstdurende ritten die ik met deze tram heb gemaakt. We hadden natuurlijk voor zowel mijn oma als wel op school een mooi verhaal te vertellen!
