Recentelijk las ik over het "volkse cricket". Dat was een enigszins bekend spelletje, in Utrecht speelden we dat ook al werd dat door ons "putslag" genoemd. Er werd een houtje van zo'n 15 centimeter een beetje puntig gesneden en dat werd op de rand van een putdeksel gelegd.
Met een stok werd op de rand geslagen en dan vloog het houtje door de lucht. De speler die hem ving of op andere wijze te pakken kreeg mocht proberen het houtje op het putdeksel te gooien. De "putslager" mocht afweren met de stok. Als het lukte om het houtje op de put te gooien wisselde de gooier met de putslager.
"Landjepik" was natuurlijk ook erg lang een populair spelletje. Je tekende een vierkant of rechthoek en dat werd in tweeën gedeeld. Als je dan een oud keukenmes of schilmesje recht in de grond kon mikken mocht je vanaf de plek waar het mes in de grond stak je "land" groter maken. Het spel stopte als een der landen zo klein was geworden dat er niets meer te verdelen viel.
Een spelletje dat voor zo ver ik weet maar kort in de mode is geweest was "steentjesvoetbal". Je tekende met krijt een rechthoek van zo"n drie bij anderhalve meter. Aan elk eind werd in de rechthoek ook weer een kleinere rechthoek getekend, dat was het doel. Vervolgens een middenlijn en een stip. Dan werden drie kiezels in een driehoek gelegd. Met de voet werd de middelste steen tussen de twee andere doorgeschoten. Vervolgens werd weer een steen tussen twee andere doorgeschoten. Je mocht daarbij ook een van de voeten gebruiken om de steen tegenaan te schieten, Dan kon je ook om een hoekje schieten, net als het gebruik van de band bij biljarten. Zo was het de bedoeling om bij het doel van de tegenstander te raken en een der stenen in het doel te schieten. Als een der stenen buiten het veld raakte of als het niet lukte de steen tussen de twee andere door te schieten ging de beurt naar de andere speler. Met mijn vriendje speelde ik altijd tot een van ons als eerste 10 punten had gescoord.
