Geweldig om het verhaal van het Petje te lezen. Hier volgt de tekst, ik
kreeg het in de begin jaren zestig, misschien zelfs in 1959. Het moet
ook met de juiste gebaren worden voorgedragen.
Sammie is met zijn buurjongetje naar de Katholieke kerk geweest, Als hij thuis komt fraagt sijn fader: "En Sammie hoe was het?" Sammie vertelt; "Ongelooflijk fader wat een saak. Ik kom daar binnen... uitverkocht, géén plekkie open, vooraan een toneel met daarop een dressoir met kaarse erop, achterin een groot koor met orkest. Stel je voor fader, begint de voorstelling, komt er zo'n ome binnen in het wit met een rode jurk er ofer heen en een klein petje op se hoofd en ses kleine pinkies foor hem uit. Die ome gaat naar het toneel, set effe sijn petje af en een fan die kleine pinkies pakt sein petje weg, weg petje. Nou had die ome so'n klein kaal plekkie op se hoofd en kreeg het dus koud. Hij soeke naar s'n petje...links...rechts, frage aan die pinkie pinkies, waar is nou mijn petje, maar de pinkie pinkies geven sogeseid geen asem en smoese lauw, geven geen lauw sjoege. Die ome gaat naar het kassie van het dressoir, kijke of het petje daar is, maar daar is het niet. Nou staat er op het dressoir een groot telefoon-boek en die ome daar in soeke, naar een adres foor een nieuw petje, maar lauw adres. Hep die Ome sich omgedraaid en aan iedereen gefraagd; hebben jullie mijn petje gezien ? En die mense songen terug, nee we hebben het petje niet gesien. Wat flikt intussen een van die pinkie pinkies ? Die set 't telefoonboek stiekum aan de andere kant fanm het dressoir. Die ome siet het ook aan de andere kant van het dressoir staan en denkt; oei een nieuw boek. Hij in dat boek soeke maar weer geen adres te finden. Toen is hij helemaal boos geworre en heeft zijn rooie jurk uitgedaan en is ie met die witte jurk an in een klein kassie gekropen dat opsij tussen de pilaren stond. Hij heeft een hele tijd staan smoese, so nu en dan swaaide hij met sijn hand, hij had seker last fan fliege. heppie de senuwe gekregen en heppie se eigen kwaad gemaakt.... maar geen petje. Toen weer terug naar het toneel en toen werd het aadig fader, toen sijn er vier grote jongens opgestaan, heppe een stok genomen met een sakkie eraan en sijn rondgegaan. Alle mensen lapten foor een nieuw petje. Se sijn overal geweest, tot drie keer toe, het was seker een duur petje. Hep die ome die mense toch so gek gekregen dat se op hun knieën sijn gaan liggen soeke naar sijn petje, maar louw loene. Toen die goser de sente bij elkaar had was de foorstelling afgelopen. Toen ging die Ome weg fader mét se petje.
