Mijn zus (van 1945) kreeg met haar eerste H. Communie een paar Hudora's met kleine wieltjes. Er waren namelijk ook grote wieltjes. De kleinere
waren zo'n 3,5 cm in doorsnee. De grotere 4,5 denk ik en deze waren
aanmerkelijk zwaarder. De rolschaatsen met de grotere ijzeren wielen
waren volgens de verkoper te zwaar voor een opgroeiend kind en dus
kreeg mijn zus kleine wielen.
Drie Jaar later (ik ben van 1948) spaarde ik bij mijn eerste H. Communie al het geld op dat ik kreeg om rolschaatsen te kopen: ook Hudora's, maar met grote wielen en een rubber stop, die je op de voorkant kon monteren. ze waren toen wel 32,50 gulden! Dat was veel geld vooral in een tijd waar je vijf centen aan "zondagsgeld" (zakgeld per week) kreeg. Dat was dus een heel bedrag voor een 7-jarige! Ik kwam toen 2,50 gulden tekort en na veel soebatten kreeg ik die van mijn ouders. Ik heb de rolschaatsen lang bewaard, maar ze gingen roesten en heb ik er niet meer naar omgekeken.
Dat vastdraaien van die zijkanten, herinner ik me nog goed. Ze zaten altijd te los. Bovendien had ik smalle voeten en wilden die dingen nooit klemmen. Als je ze te strak aandraaide schaatste je op die klemmen... Overigens kregen we later kunstschaatsen ook van Hudora. Mét witte enkellaarsjes erop vast geschroefd. Soms kwam de schroef door de zool heen, die waren van echt leer... Overigens heb ik ze nóg. Maar met nieuwe laarsjes.
