Eigenlijk spreekt het doel van deze site voor zich. Rob Bouber legde zijn herinneringen vast in het boek 'Het Onbekommerde Leven', maar hier is úw beleving van de jaren vijftig te zien: úw verhalen, úw
foto's, úw filmpjes. Klik hier om meer te lezen!
Luister naar Het Onbekommerde Leven
In 2007 zijn de kleine geschiedenisjes rond de familie van Hans Brinker
te volgen geweest in de krant. Ze staan gebundeld, met de foto's, in
het boek 'Het Onbekommerde Leven', dat in de boekwinkels en via deze
website verkrijgbaar is. De afleveringen zijn nu ook te beluisteren,
met de frequente van een aflevering per week! Peter Veenendaal, hoofd
Radio Nederland Wereldomroep, heeft de teksten ingeproken. U kunt de
eerste aflevering beluisteren door hieronder op het
driehoekje te klikken.
Rijke huisbaas
Ik ben opgegroeid in Amsterdam-West in de jaren vijftig. De vuilnisman
uit die dagen was een van de velen die door de straat kwamen; de
bakker, melkboer en groenteman. Mijn vader was slager dus die
zorgde zelf voor het vlees. Maar wel kwam de voddenman met een
bakfiets, de schilleboer met een paard en wagen, de ijskar van Jamin.
Op zondagmiddag de zuurkar. Daarbij liep een vrouw met een zwart mutsje
op en ze riep: ,,Uitjes uit de wijnazijn, mooie komkommer en zure
hááááring... ’’
Koppen in de Beemster
De foto van april 1953 was met de gidsen
een weekend logeren in en om de boerderij van de familie de Wildt in de
Beemster. De club had zijn gidsenhol boven de kleuterschool in De Goorn.
Ik was toen 12 jaar. Ik zit in het midden naast de leidster Tonnie van
Putten. Dit was een hoogtepunt, zo'n weekend. Hoefde je thuis niets te
doen. Mocht je buiten op een zelf gemaakt vuurtje eten koken, deden we
een speurtocht, hadden we zaterdagavond een kampvuur en werd er een mooi
verhaal verteld.
De eendagsschool. Een kleuterervaring uit 1949
Als ik een kleur moet kiezen is het altijd groen. Misschien is dat wel
omdat mijn eerste diepe emotionele herinnering met de kleur groen te
maken had. De klas was licht groen, de wanden van het toilet iets
donkerder groen en de stortbak was boven mij donkergroen. Alles klonk
er hard en koud, terwijl de groene dikke radiator in de WC toch warm
was.
Een familiegeschiedenis in foto's
Thea van Honk, Oudenbosch
Hein melkt de koeien op de meent
Hein is aan de beurt om de koeien te melken. Dit gebeurt op de
Hilversumse meent, in gebruik door Stad en Lande zijn moeder dit is een
erfgooier. Je mocht er 12 koeien en een paard hebben lopen.
Gijs, de goosje
Heel het dorp leek wel bezaaid te zijn met mannen die maar één doel
hadden: het leven van ons Rijnsburgers zo prettig en makkelijk mogelijk
te maken. De slagers met een grote mand vóór op de fiets, de melkboer
en de groentenboer met paard en wagen, de visboeren die hun waren
aanprezen met hun luide roep. De bakkers en de lorrenboeren met hun
bakfiets, van tijd tot tijd de scharensliep, en niet te vergeten de
goosjes (negotie) of marskramers, mannen die regelmatig met een
koffertje vol garen, band, pleisters, kammen, knopen, knijpers en wat
dies meer zij, aan de deur kwamen om zo hun kostje bij elkaar te
scharrelen.
Een perremanentje, net als de dames van plezier
Mijn oma had vroeger samen met mijn opa een kruidenierswinkel op de Gelderse kade in Amsterdam. Hard werken, ze kon er mooi over vertellen.
Huilreportage
Op maandag was het wasdag en mijn moeder moest toen vaak even naar de schuur om de was te doen en mijn zusje begon altijd te huilen als mama uit het zicht was.
Ik probeerde haar te troosten, maar dat lukte meestal niet. Op deze dag kwam er een thuisfotograaf langs en die heeft een reportage van ons gemaakt die we de "huilreportage" noemen.
Ineke van der Veek, Lisse
Onbekommerd verleden
Schuim slaan kon mijn vader als de beste. Een rijke, volle laag sierde
elke ochtend kort zijn wangen, nonchalant veegde hij met de nagel van
zijn linkerduim het schuim van de lippen. Hij zag er dan uit als een
witte neger.
Amandelen knippen
In de laatste klas van de Katholieke meisjesschool werden we voor het
eerst onderzocht door een schoolarts. In die tijd was ik behoorlijk
doof. Dat zat in de familie, zei men. De arts constateerde vergrootte
neusamandelen. Die moesten eruit.
Familie-album
Jan Wagenaar
Kokend water bij de kruidenier
Ik had een tante in Schiedam, die kon voor een klein bedrag een emmer kokend water kopen bij de waterstoker; dat was gewoon de kruidenier. Wij hadden thuis gas en lichtpenningen voor in de meter. Als het op was zaten we in het donker, dan werd er gauw een zilveren gulden in gedaan.
Mevr. B.Snoek-v.d.Waarden, Weesp
Grauwe erwten dorsen voor een Amerikaanse camera
Op de foto is mijn vader aan het grauwe erwten dorsen met de vlegel.
Dit gebeurde elk jaar in augustus achter het huis. De erwten waren voor
eigen gebruik, nu wel, maar in de voorgaande jaren werden er ook
bewaard als zaaigoed voor het volgende jaar, voor al in de oorlog. Als
de erwten er uit waren werden ze op een dienblad gedaan en moesten we
de slechte er uit halen. Dat was een naar werkje, erwt voor erwt
bekijken.
Rijke huisbaas
Ik ben opgegroeid in Amsterdam-West in de jaren vijftig. De vuilmisman
uit die dagen was een van de velen die door de straat kwamen; de
bakker, melkboer en groenteman niet. Mijn vader was slager dus die
zorgde zelf voor het vlees. Maar wel kwam de voddenman met een
bakfiets, de schilleboer met een paard en wagen, de ijskar van Jamin.
Op zondagmiddag de zuurkar. Daarbij liep een vrouw met een zwart mutsje
op en ze riep: ,,Uitjes uit de wijnazijn, mooie komkommer en zure
hááááring...
