In de 6e klas van de lagere school hadden mijn nichtje Marianne en ik
een plaatsje naast elkaar weten te veroveren in de klas van meneer
Mayer.
Het begin van de TV in Nederland
Wij woonden in Bussum, in de St. Janslaan. Een portiekflat. Achter ons
huis was een klein industrieterrein waar een drukkerij gevestigd was
van de Muiderkring. Hier werden vakbladen gedrukt voor elektronische
informatie. En daar had men al vroeg, 1956 – 1957 een televisie.
De Ruimte
We schrijven 1958–1960. De jeugd in die tijd waren de oorlogskinderen.
Het land kwam er weer langzaam bovenop, maar er waren nog steeds
verouderde wetten wat inhield dat je pas met 21 jaar volwassen was. Een
dancing ingaan was ten strengste verboden voor onder de 21. In die tijd
werd er in de Donkere Duinen in de Paddenstoel (openluchttheater) door
Tom Borgerding op zondag 's middags muziek gedraaid waar dan ook velen
van ons naar toe fietsten om er een gezellige middag van te maken.
Kapahdaw
Caran d'Ache was in de jaren dertig een wereldmerk op het gebied van kleurpotloden. In de Russische taal betekent het woord Carandache (KAPAHDAW) dan ook potlood.
P. Boodt
Bovenleidingen repareren
Mijn vader was monteur van de bovenleidingen van remise Voorburg en
verre omgeving. Hij werkte met een kleine werktram met een geïsoleerde
bak erboven op. Dat was gevaarlijk werk en in nacht en ontij kon hij
uit zijn bed gebeld worden om bovenleidingen te repareren.
Potloodkauwers
Het stukje over het onbekommerde leven op school en het uitdelen van de
potloden is voor mij heel herkenbaar. Bij mij op school kreeg ieder
kind aan het begin van het schooljaar een nieuw potlood. Daarbij werd
gezegd dat wij in twee groepen verdeeld zouden worden. Groep 1 was zuinig
op zijn potlood en kreeg zodra er nog ongeveer vijf centimeter van het
potlood over was een nieuw potlood.
Een jonge moeder in de jaren '50 (2)
Zo hadden we dus een baby en waren we gelukkig.Van de vorige bewoners hadden wij de kolenhaard overgenomen. Rond van boven,maar er kon nog wel een keteltjes op staan. Dat was makkelijk voor koffie of theewater. Brandstof was duur,dus in de maand mei als het vakantiegeld kwam, besteedden wij dat aan antraciet en lieten dan het kolenhok op het kleine plaatsje volgooien met brandstof.
Jeugd in Roosendaal
Marijke van der Horst, Den Haag (opgegroeid in Roosendaal)
In het badhuis
Ja, zo'n foto van een meisje in zelfgebreid truitje (door de
vrouwenbond ?) en het verhaal over inktpotjes, een zelfgemaakte inktlap
met knoop, zegt mij wel iets.
hoewel onbekommerd, zo'n lagere school...
Nostalgie in een gezin van zeven
Ach, zo heerlijk om op te groeien in een gezin met zeven kinderen. Er
was altijd wel iemand te porren voor een spelletje dammen, Pim Pam Pet
of Mikado.
Bij ons in de Oosterspeeltuin
De foto van het jongetje op de pony met een cowboyhoed op maakt veel leuke herinneringen bij mij los. Bij ons in de Oosterspeeltuin in Amsterdam - hoek Czaar Peterstraat, bij de Funenmolen en het oude badhuis (waar wij dus 1x per week gingen douchen voor 5 cent 1 stukje zeep en 1 handdoek) - kwam regelmatig een fotograaf. Hij vroeg dan of je op de foto wilde en natuurlijk zei je ja, niet beseffend dat je je ouders op kosten joeg. Maar kijk naar de foto, onvergetelijk mijn vriendin
Truusje en ik zelf tanden aan het wisselen en een pleister op mijn knie wat een schoffies hè.
Sparen voor de picknick
Wij kregen als kinderen elke zondag zakgeld: ik als oudste een kwartje, mijn oudste broertje een dubbeltje, mijn jongste broertje een stuiver en mijn kleine zusje een cent. Daar mochten we niet mee doen wat we wilden.
Gevormd op een afschuwelijke doordeweekse dag
Ik ben geboren in december 1946 en ben gevormd toen ik 11 of 12 jaar oud was, dus in 1958 of 1959. Ik herrinner mij dat de voorbereiding bijzonder was, een mooi boek om in te werken en er werden prachtige verhalen verteld. Je moest een vormnaam kiezen en de halve klas koos toen Bernadette. Dit kwam omdat er pas heel mooi verteld was over Bernadette. Iedereen was onder de indruk, vandaar. Maar nu de dag zelf, die was verschrikkelijk.
Als kind moesten we ingeënt worden tegen de pokken. De pokken waren er als ziekte niet meer. We kregen een brief thuis dat we aan de beurt waren, de oudste drie kinderen denk ik. Mijn vader zei: "Dat gebeurt niet, onze kinderen worden niet ingeënt".
Kinderboeken in de jaren '50
Ik heb vroeger gesmuld van Kruimeltje, dat mijn moeder ons altijd voorlas. Mijn ouders waren lid van de Arbeiderspers. Dan werden er regelmatig boeken opgestuurd. Jeugdboeken die eerlijk
werden verdeeld. Zo kwam ik in het bezit van 'Belfloor en Bonnevu, de
twee goede reuzen'. Wat een heerlijk fantastisch boek
Onbekommerd in Koedijk
Hierbij enkele mooie foto’s van mijn schoonfamilie uit Koedijk uit de jaren '50. Toen nog met een eigen burgermeester.
Albert Erkamp
Een jonge moeder in de jaren '50
Bij het begin van de vijftiger jaren was ik 21 jaar en werkte bij De Twentsche Bank. Mijn salaris was f 110.- per maand. Dit geld moest ik thuis afgeven en kreeg ik f5.- zakgeld per week.
Armoe en geluk in Den Helder
Wij woonden vroeger in een doodlopende straat, hadden 6 kinderen.
Iedereen had het arm, maar het was reuze gezellig. Als er sneeuw lag,
mochten wij met de slee achter dokter Swaters zijn auto met een touw.
Er waren toen nog maar weinig autos, alleen de dokter, de cooperatie,
die kwam voor boodschappen langs de deuren, en de Eendracht, dat was de
bakker.
Dienstplicht op de Karel Doorman
Ik heb mijn dienstplicht bij de marine gedaan als reserve officier zeedienst in de jaren 1962/1963. Wat mij vooral is bijgebleven is de enorme angst voor incidenten bij het beroepspersoneel. Ik heb een reis meegemaakt met ons enige vliegdekschip de "Karel Doorman"
Een radiotelegrafist in dienst
Ik was in die tijd een erg verlegen jongetje en bepaald niet militaristisch opgevoed. Mijn ouders hadden er beslist geen bezwaar tegen gehad als ik had geweigerd om in dienst te gaan. Bang voor de gevolgen deed ik dat maar niet.
