 |
 |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
| Vakantie |
| Ieder uurtje die mijn vader vrij had, besteedde hij aan het nakijken van onze fietsen. Hij werkte keihard op Van Gelder Papier en moest naast het bijhouden van zijn grote moestuin ook nog eens onze fietsen repareren. We probeerden wel zuinig te zijn, maar lekker racen op je brikkie en er dan ineens vanaf springen was ook leuk. Dan stuiterde je fiets over de weg en kwam dan met een smak tot stilstand tegen een heg als je geluk had. Meestal sloeg de fiets te pletter op de stoep. Berouw kwam meestal na de zonde, want als er een slag in je wiel zat, wist je thuis te vertellen dat je niet wist hoe het kwam. Het gebeurde zomaar! Raadsels waren het altijd. Niet voor ons, maar voor mijn vader. Hij werd er gek van. Die arme man had verdorie zó zijn best gedaan om van allerlei onderdelen complete fietsen te maken, en het geld groeide hem tenslotte niet op zijn rug. |
 |
 |
|
| Een grote familie |
Reinder Weidijk |
|
|
| Rembrandt ULO |
Een klassenfoto van de Rembrandt ULO in Hilversum, jaren '50.
Anton van Melzen |
|
|
| Naco bus |
Een Naco bus in Haarlem, ergens in de jaren '50.
Ger Mijnen, Uitgeest |
|
|
| Een familie in de jaren '50 |
Aaf Vaars |
|
|
| De Oranje |
Het schip de Oranje verlaat de haven van IJmuiden (1959)
Hank Prijs |
|
|
| Mijn jonge jaren |
| In mijn jongere jaren fotografeerde ik al veel, en nu doe ik dat nog steeds af en toe voor de IJmuider Courant. De meeste fotos zijn gemaakt in IJmuiden bij het strand. Frits Houtgraaf, IJmuiden |
|
|
| IJspret op de vijver in Landsmeer |
Bijgaande foto is gemaakt in 1953 of 1954. In die tijd had je nog schaatswinters, al moest je je toen behelpen met gewone, eenvoudige schaatsen i.p.v. de noren, kunst- en hockeyschaatsen van tegenwoordig. Hier zijn de kinderen met de schoolklas op het ijs van de vijver bij de Kievitslaan in Landsmeer. Op de achtergrond is Juffrouw Klapmuts te herkennen.
Louck Borman, Landsmeer |
|
|
| Een uitje ondanks de eeuwige armoede |
Lucia Spitteler, Hoorn |
|
|
| Frankie Laine op 78 toeren |
| In 1950 was ik 13 jaar en zat op de ambachtschool in IJmuiden. Twee klassen daar doorlopen als bankwerker. Want in de 6de klas van de lagere school aan de Romerkerkweg te Beverwijk moesten wij met z'n alle naar Amsterdam om te laten testen waarvoor je geschikt was. Maar als je vader een voorname positie had, kwam je zo op de mulo of HBS. |
|
|
|
| Ruim baan om te rolschaatsen |
In deze straat, de Woubruggestraat in Amsterdam ben ik in 1948 geboren. Op deze foto uit 1955 sta ik met een overbuurmeisje op de foto. Het eerste grote afscheid in mijn leven, omdat zij met haar familie emigreerde naar Canada.
|
|
|
|
| Met een teut op de gracht in |
| Ik ben geboren op de Middelste Gracht in Leiden, in een klein slopje. Het heette De Zijl of Rozenhofpoort, naast het café De Pelikaan. Er waren twee huisjes met de wc in de poort. Ik herinner mij een leuk voorval. Een groenteventer die met een teut op uit het café kwam, reed met zijn hele handel de toen nog open Middelste Gracht in. Nu beleef ik de jaren '50 weer door het luisteren naar oude hoorspelen uit die tijd. Een hoorspel aan, ogen dicht, luisteren, en ik ben weer even terug bij toen. Willem Buyn, Leiden |
|
|
| Steenkool |
Onlangs waren we weer eens in het mooie Zuid Limburg om te wandelen, maar dit keer ook om te skien. Staande op de top van de hoge berg mijnafval waarop een indoor-skibaan is gemaakt heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. Het is wel een ander uitzicht dan in mijn jeugd in de vijftiger jaren toen we hier geregeld kwamen bij vrienden van mijn ouders. Hun leven was nauw verbonden met de mijnindustrie. Ze woonden in van die typisch naoorlogse huizen die in grote aantallen voor de mijnwerkersgezinnen waren gebouwd.
|
|
|
|
| Bij de Goede Sint op schoot |
Evelien Teunisse |
|
|
| Een dagje naar Schoorl |
Huub Eiling, Assendelft |
|
|
| Handgemaakte spikes? Nee, spitzen! |
 Het kan zomaar gebeuren bij een grotendeels fictieve
serie, waar wel 'waargebeurde' foto's bij staan: een oplettende lezer die
ziet dat foto en verhaal bij elkaar lijken te horen, maar dat toch niet
helemaal doen. Het gebeurde naar aanleiding van een aflevering van 'Het
onbekommerde leven' in de krant van vorige week. Bij het verhaal waarin hoofdpersoon Hans Brinker nieuwe, handgemaakte spikes (atletiekschoenen) krijgt, stond een foto van Kees
Scherer waarop een schoenmaker te zien is. Klik op de afbeelding rechts
om de hele foto te zien, en op 'lees verder' voor het vervolg. |
|
|
|
| Radio- en tv-toppers: Swiebertje en Paulus |
 De lezers die in de jaren vijftig al televisie hadden, keken met ruime voorsprong het liefst naar Swiebertje. En op de radio waren de hoorspelen van Jean Dulieu over Paulus de Boskabouter favoriet. Dat is de uitslag van de stemming die de afgelopen weken op deze pagina stond. Bijna 42 procent van de de 416 tv-stemmers koos voor Swiebertje, en zo'n 33 procent van de 332 radio-stemmers voor Paulus. Op de tv waren ook populair: Pipo de Clown (12,5 procent), Dappere Dodo (11,5 procent), de Verrekijker (11,3 procent en Morgen gebeurt het (10,3 procent). Klik op de foto voor een vergroting, en op 'lees verder' voor meer over de radio. |
|
|
|
| Van Gouda naar Sydney |
Ik woon, sinds 1956, in Sydney. In zekere zin hebben mijn ouders en ik de jaren 50 met ons meegebracht. Alhoewel we terug geweest zijn, op vakantie, zijn mijn herinneringen van Nederland van de jaren 50. Mijn ouders en ik zijn geboren in Gouda. Zij in 1917. Ik in 1943. Dus herinner ik me werkelijk een onbekommerd leven, in die tijd.
|
|
|
|
| Vijf cent, inclusief glaasje Ranja |
| Geboren in Haarlem in december 1947. Daar ook gewoond tot 1974. Ik herinner mij onder meer: Op woensdagmiddag zwart/wit TV kijken bij buren die een TV hadden. Vele kinderen uit de buurt waren er dan ook. Schoentjes uit en in de gang laten. Kostte vijf cent, inclusief glaasje Ranja. Op TV, tante Hanny en de Chinees Liang. Nachtmerrie gehad van 'Morgen gebeurt het' met Ton Lensink in de hoofdrol. Was siency fiction voor kinderen, maar ik was nog te jong. |
|
|
|
| Sint Maarten, eind augustus?!? |
Het is woensdag 26 augustus 1952.
|
|
|
|
| Onbekommerd en vanzelfsprekend |
Haarlem, zomer 1954. Spelen op straat was de doodgewoonste zaak van de wereld. Paaltjesvoetbal, waarbij je een omhoog gezette straatklinker moest verdedigen en die van je tegenstanders probeerde om te kegelen. Hockey met de putdeksels als doel. Stoepen, waarbij je met een bal de stoeprand aan de overkant probeerde te raken, zodat die als vanzelf terugkaatste.
|
|
|
|
| Zo herkenbaar, die oude foto's |
De rubriek vind ik erg leuk, zo herkenbaar die oude foto's. Hier zijn er een paar van mij.
Cobi Dekker, Velsen-Zuid |
|
|
| Niets dan leuke herinneringen |
| Geboren in 1957 op de Zeeburgerdijk, drie hoog achter in Amsterdam-Oost, alwaar ik de vijftiger jaren heb doorgebracht. Niets dan leuke herinneringen daaraan. Met mijn moeder boodschappen doen op de Dappermarkt. Op hartjesdag uit het raam hangen om naar de wielerwedstrijd te kijken en dan 's avonds naar het Dapperplein, waar Zwarte Riek "haar wiegie was een stijfselkissie" vertolkte. |
|
|
|
| De Langegracht in Leiden |
| Geboren op de Langegracht in Leiden op 31 december 1947. De gracht was toen nog open water, er lagen diverse woonbootjes in. Om de hoek van ons huis was er Vianda, de vleeswarenfabriek. Om half een was er schafttijd en kregen de arbeiders altijd een halve warme worst mee voor bij de lunch. Als 5-jarig jongetje stond ik dan met vriendjes en vriendinnetjes bij de uitgang van de fabriek, en kreeg ik vaak de halve worst mee om hem thuis op te peuzelen. Tegen sluitingstijd zag je soms de worsten door de lucht vliegen en in het water belanden. Deze werden later door de mensen met een stok uit het water gevist. |
|
|
|
| Een dagje Muiderberg |
Het was 1953 en een mooi voorjaar kondigde zich aan. Tijd om weer eens buiten te spelen, want tijdens de lange winterdagen speelden we bijna altijd in huis. Te druk op straat. Bovendien was mijn moeder astmatisch en had het ’s winters slecht. Dat huis, drie hoog achter in de Ruijsdaelstraat in Amsterdam, had een kleine woonkamer met daarachter een zogeheten alkoof. Zo’n alkoof zat direct aan de woonkamer vast: het was er slechts van gescheiden door een kleine boog met een gordijn. In die “slaapkamer” sliepen behalve mijn vader en moeder, ook mijn broer en ik...
|
|
|
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |