Een aantal foto's uit het Den Helder van de jaren '50.
Piet Verduin, Schagen
De jaren '50 in een rooms bolwerk
Hoewel ik al jaren in Leiden woon, ben ik geboren en opgegroeid in de
Brabantse gemeente Oosterhout, een rooms bolwerk in de jaren vijftig,
waar de pastoor bij de gezinnen langs kwam om de ouders op het hart te
drukken veel kinderen te krijgen. Toen ik geboren werd in 1953 was mijn
moeder in acht jaar tijd al vijf maal zwanger geweest. De eerste twee
kinderen kwamen gezond ter wereld, de derde zwangerschap eindigde in
een miskraam, het vierde en vijfde kind stierf vrij snel na de geboorte
vanwege de zogenaamde rhesus-factor.
Een ideale speelplaats
Ik ben geboren in 1952 en groeide op in de Nijmeegse wijk de Hazenkamp. Ik woonde met mijn ouders aan de Hazenkampseweg, pal naast de velden van Quick Nijmegen, toen een toonaangevende club in het amateurvoetbal en het cricket. Thuis lag dan ook een flink aantal cricketballen onder in de kast bij de schuifdeuren.
Garthof
1954, mijn moeder zat op zondagochtend altijd rechtop in haar bed. De kussens schoof ze tegen het hoofdeinde als ruggesteun en ik mocht naast haar komen zitten, in het ruime bed. De kamer was ijzig kil en ik ging klem tegen haar warme lijf aan zitten. Het lepeltje klingelde hoge toontjes tegen haar porseleinen theekopje.
Auto's waren een zeldzaamheid
H. de Mooij, Warmond
Mijn Haarlem in de jaren '50
Jan Zijlstra, Haarlem
Warme melk
Met veel interesse heb ik het stukje van Rob Bouber in het HD van 10/2-07 gelezen. Die schoolmelk, wat een drama was dat. Dat moet toch vlak na de oorlog geweest zijn, ik denk 1947. 's Morgens vroeg kwam die grote melkwagen en werden de ijzeren kratten met flesjes melk in de school op de verwarmingsradiatoren gezet. Als ze later werden uitgedeeld waren ze lekker lauw, vreselijk, ik deed zelf geloof ik wel een uur over zo'n flesje.
Vaders allereerste actiefoto
Een snoeihete zomerdag, eind jaren vijftig. De zon steekt gemeen, en toch is de hemel bewolkt. Af en toe ritselen de populieren, in de achtertuin hangen de vaste planten er slapjes bij en lijkt het nou zo of rommelt het daar een beetje, in de verte?
'Ger, ik hoor een geitje!'
“Ger ik hoor een geitje!” Met grote ogen kijkt mijn neefje zijn zusje aan. Het loopt tegen tienen s’avonds en ze zijn wakker geworden van mijn eerste kreten. Ik word geboren in een slaapkamertje op nr. 57 van de Caninefatenstraat in Haarlem Noord. Er is nog een flinke woningnood en mijn ouders wonen even in bij mijn grootouders. Twee weken later verhuizen we naar Velsen Noord.
Bij de familie Verdaasdonk in Breda
Hier zijn wat foto's uit de jaren '50, gemaakt in Breda in en om het huis, van de familie Verdaasdonk. Het was een gezin met drie jongens, geboren in '53, '55 en '57. In de vakanties waren er uitstapjes naar Zeeland of elders. Pa ging er (wanneer hij vrij was) regelmatig op de scooter met twee zonen op uit. De derde bleef dan met moeder thuis. Met Mark (de middelste) ben ik getrouwd. Hij vertelt nog regelmatig over zijn uitstapjes naar de Biesbosch, Zeeland, België en Limburg.
Nel Blom, Haarlem
En de fotograaf drukte af...
Of we begin jaren vijftig zelf al een fototoestel in huis hadden weet ik niet. Ik denk het niet, want het aantal foto's van ons gezin uit die tijd is minimaal. Een paar 'staatsieportretten' van mij en mijn zus, gemaakt in een fotostudio, en twee of drie kiekjes, dat is het wel zo'n beetje.
Arme kindjes van nu!
Mijn naam is Bert (Siebertus) Hemrika, geboren in Amsterdam op 17 april 1948 in het Wilhelmina Gasthuis. Opgegroeid in de Kanaalstraat, een straat met armoedige hoogbouw, piepkleine balkonnetjes, onoverzichtelijke, enge zolders en waranda's achter. Gelegen tussen de Jacob van Lennepkade en de Wilhelminastraat. Het groen ontmoette je in het nabije Vondelpark en in het Amsterdamse Bos. Het leven speelde zich op straat af, want drie hoog achter was de ruimte zeer beperkt. Het bad was een tobbe.
De Burgemeesterbuurt in Zaandam
Het was de tijd van ’de zielige kindertjes’. Hele zomers waren we voor ze in de weer. Poffertjes bakken, melkdoppen en zilverpapier verzamelen, rietsigaren verkopen (die we hadden geplukt in het Oostzijderveld), ‘circussie’ spelen (entree 1 cent)… van alles en nog wat. De opbrengst brachten we in optocht naar Dagblad ‘De Typhoon’ in de Westzijde. Want alleen daar schenen ze te weten waar die zielige kindertjes precies uithingen.
Woningnood
Op 3 september 1953 trouwden mijn ouders in Haarlem, vanuit het ouderlijk huis van mijn moeder. Mijn moeder in het wit met sluier en reusachtig bruidsboeket, mijn vader in onberispelijk zwart pak en hoge hoed. Zij was 23 jaar, mijn vader tien jaar ouder.
Herinneringen aan de bewogen jaren vijftig
Toen ik het artikeltje van Rob Bouber voor mij had liggen kwamen bij het lezen van de eerste regel de herinneringen aan de jaren vijftig met een rotgang bij mij weer voor de geest. Ik woonde met mijn jongere broertjes en zusje in het zogeheten Indianenkamp (nu keurig PEN-dorp geheten) nabij het toenmalige PEN-gebouw (nu is het van Nuon) in Velsen-Noord.
Verslaggever van de wederopbouw
Diets Hovestad, verslaggever van de wederopbouw in Den Helder. Een stad die zwaar gehavend uit de oorlog kwam. Na de aarzelende eerste jaren, waarin vele duizenden wachtten op de kans terug te keren (Den Helder had toen nog een heel ander imago!) 'explodeerde' de nieuwbouw in de jaren '50.
