Hier Hilversum!

Ik zag ze uit de bakkerswinkel van Theo Spelthuis aan het Zevenend in Laren komen. Ze liepen hand in hand, twee oude mensjes van zeker in de tachtig, man en vrouw, naar het zebrapad en staken voorzichtig over. Daar stond de haringkar met Hollandse nieuwe van Hopman. Ze liepen naar de carrousel die daar vlakbij staat. Zij ging zitten en hij ging voor ieder een harinkje kopen. Ondertussen deed ik mijn visinkopen. Het was vrij druk bij de viskraam dus moest ik even wachten. Op die manier kon ik het één en ander bekijken. De oudjes zaten samen te genieten van de nieuwe haring met een uitje. Toen ze het visje hadden opgegeten, stond hij voorzichtig op en deponeerde hij de weggooibordjes in de prullenbak die bij de viskraam stond. Daarna liepen ze samen over het middenpad van het Kermisterrein, hand in hand, voetje voor voetje, tot het eind van het pad naar de carrousel waar naast de sinaasappelen man die daar zijn fruit kraam heeft. Hier ging de man nog wat fruit kopen. En terwijl haar man op zijn beurt moest wachten en moest afrekenen, zat zij op het bankje van de andere carrousel even uit te rusten. Daarna nam hij haar hand weer in de zijne en liepen ze voetje voor voetje verder met een tasje fruit. Naar huis neem ik aan. Toen ik dit zo zag dacht ik bij mezelf: wat is het toch een zegen om samen oud te worden.